Czapeczka

Lato mnie zaskoczyło :) Jakiś czas temu stwierdziłam, że trzeba Małej Skrzetuskiej zrobić bawełnianą czapeczkę na wiosnę - bo przecież zimowa jest już za ciepła. Wygrzebałam trochę bawełny ze starych zapasów mamy, złapałam nowe druty KP z żyłką i machnęłam czapeczkę magic loopem. Mimo zrobienia próbki i wzięcia miary z modelki czapka wyszła dość luźna.

Stara bawełna jest dość gruba i sztywna, więc ciężko robiło się ładne oczka - tutaj dodatkowo czapka jest jeszcze przed praniem, więc widać trochę nierówności. Muszę też poduczyć się, jak ładnie przekładać kolorowe nitki robiąc paski, bo trochę brzydko je widać i tył czapki nie nadaje się do pokazywania. Dobrze, że Młoda tylko leży i nie podnosi głowy :)
Za to kręci głową intensywnie i poprzednia czapeczka jeździła dookoła głowy, odsłaniając uszka za to zupełnie zakrywając oczy. Dlatego do tej dorobiłam sznureczki do wiązania.

I wszystko było by pięknie, gdyby nie to, że ledwo ją uprałam to przyszło lato i się zrobiło gorąco :( Tak więc czapeczka nigdy nie została skonsumowana. No cóż, mówi się trudno.

Opaska z kwiatkiem

Kupiłam Małej Skrzetuskiej opaskę na głowę z myślą o sesji zdjęciowej. Wyglądała tak sobie, więc musiałam ją nieco ulepszyć :) O braku wolnego czasu najlepiej świadczy tempo przeróbki - pierwszego dnia wycięłam elementy, drugiego je opaliłam, a dopiero trzeciego dnia zszyłam całość. Tempo iście żółwie :) Opaska przed metamorfozą:

I już po przeróbce. W sumie wyszła trochę zbyt "wysoka" i na głowie przypomina lampkę na kasku górnika :)

A tu już na modelce. Młodej pozowanie nie bardzo się spodobało i dała nam dosłownie sekundy na cyknięcie fotek.

W sesji wziął udział również kapelusik, który już wcześniej pokazywałam na płasko. Z tego wszystkiego nie zauważyłam nawet, że kwiatek na kapelutku lekko się skulkował :)

Pozdrawiamy obie wszystkich tu zaglądających i komentujących!

4 słupki na dzień

Takie mam tempo dziergania :) Są to skradzione minuty pomiędzy zajmowaniem się Małą Skrzetuską a ogarnianiem domu i siebie. W końcu też trzeba mieć jakieś przyjemności w życiu :P
Tak więc na polu robótkowym nie mam za wiele do pokazania, a zaległości sprzed ciąży się już skończyły, to pochwalę się pięknym bukietem tulipanów:

Pozdrawiam serdecznie wszystkich zaglądających tu i komentujących :)

Mitenki z palcem

Pamiętacie ten komin? Dorobiłam do niego mitenki. We wcześniejszych brakowało mi ocieplenia kciuka - wystawał sobie zupełnie goły i marzł. Znalazłam w jakiejś książce drutowej instrukcję dziergania rękawiczek i tak trochę na oko wypróbowałam jak się robi klin w rękawiczkach. Wyszło całkiem nieźle, następnym razem wprowadzę kilka poprawek.

Kolejną nowością przy tych mitenkach było wypróbowanie metody magic loop. Już o tym kiedyś słyszałam, ale była to ciemna magia. Jak robiłam malutki sweterek, to według wzoru rękawy miały być zrobione właśnie tą metodą, ale mi się śpieszyło i nie miałam cierpliwości szukać jakiś znośnych tutoriali. Jednakże walka z pięcioma drutami przy tak wąziutkich rękawkach to była mordęga. Więc się zawzięłam i postanowiłam, że się zmierzę z tą metodą przy mitenkach. Udało mi się trafić na świetny tutorial, no i się zakochałam w tej metodzie! :)
Mitenki na zdjęciu nie są zblokowane, za to kilka razy noszone i niestety spotkanie z rzepami przy kurtce nie wyszło im na dobre - troszkę się w kilku miejscach zmechaciły.

Trochę recyklingu

W nocy też trzeba coś widzieć jak skrzek/płacz wyrwie człowieka z głębokiego snu i trzeba iść przewijać i karmić. Z drugiej strony nie należy zapalać zbyt ostrego światła, żeby niepotrzebnie Małej Skrzetuskiej nie rozbudzić i nie mieć zawalonej nocki. Tak więc z głębokiej potrzeby musiałam szybko wytworzyć jakąś osłonkę na nocną lampkę:

W ruch poszły nożyczki i stara bluzka i tak oto rękaw utworzył zaciemniacz. Dobrze jest niczego nie wyrzucać :) Czegoś mi jeszcze brakowało do wykończenia całości - tu ładnie zagrała kokarda ze wstążeczki znalezionej na dnie szafy. Czyli recykling na 100%.

Tutaj lampa przed i po metamorfozie:

Pozdrowienia dla wszystkich młodych mam :)

Malutki sweterek

Od dawna chciałam zrobić sweter robiony od góry, tylko z lekka przerażało mnie to wyliczanie oczek, no i rozmiar na dorosłego trochę mnie peszył. Gdy zobaczyłam prześliczny sweterek zrobiony przez Lete, to aż zatupałam nogami z chęci spróbowania. Bałam się tylko opisu po angielsku, ale trochę poszperałam w necie i udało się przetłumaczyć. Darowałam sobie robienie próbek, ponieważ robiłam go jeszcze będąc w ciąży i nie miałam bladego pojęcia, jaki rozmiar będzie potrzebny :)

Fajnie się robi taki mały sweterek, bo efekt widać bardzo szybko :)
A tu już zdjęcie na modelce - jak widać rozmiar trafiony idealnie, szkoda tylko, że Ula właściwie go nie nosi - w domu jest za ciepło, a na spacer ma gruby kombinezon, więc sweterek się nie mieści. Pozostaje tylko satysfakcja mamusi z udanej robótki :)

I jeszcze fotka na tle fotograficznego kocyka - narobiłam się przy nim, to teraz trzeba go wykorzystać :)
Włóczka Elian mimi color - 100% akryl, rozmiar drutów nieznany, bo stare i nieopisane.

Sprawiłam sobie wielkanocny prezent - kupiłam zestaw drutów Knit Pro z elastyczną, odkręcaną żyłką. Przyzwyczajona do starych drutów z grubą i sztywną żyłką, jestem nimi po prostu zachwycona! No i ten fuksjowy kolorek :)

P.S. Wspaniała torba jest do wygrania u Natki:

Raz kozie śmierć

Karmiąca matka ma przechlapane. Przynajmniej przez pierwsze 6 tygodni. Lista rzeczy, które można jeść bez obawy, że dziecku coś zaszkodzi jest bardzo krótka. Dla mnie, jako osoby kochającej eksperymenty kulinarne i w ogóle jedzenie to droga przez mękę. Najbardziej doskwiera mi brak produktów mlecznych - ach ten twarożek i mleczko...
Tak więc jem królika w różnej postaci, piekę własny chleb na zakwasie, jajka kupujemy prosto od kury, a nie z hipermarketu, szynkę mam zrobioną własnoręcznie i uwędzoną przez mojego tatę, mięso na mielone sami mielimy, a nabiał krowi zastąpiłam kozim. Na początku trochę mi ta kozizna nie smakowała, ale szybko się przekonałam :) Dziecko bez kolek i różnych wysypek to rzecz bezcenna :)

Z eksperymentów nie zrezygnowałam i upiekłam już owsiane ciasteczka bez mleka, usmażyłam naleśniki na wodzie i nawet były już racuchy z jabłkiem bez mleka :) W akcie desperacji upiekłam pizze ze szpinakiem i kozią fetą.
Mojemu M. udało się kupić twaróg kozi i zastanawiając się z czym go można połączyć przypomniałam sobie o zamrożonej dyni.

Znów usmażyłam naleśniki na wodzie z dodatkiem mąki razowej, co by było zdrowiej :) A nadzienie zrobiłam z koziego twarożku i upieczonej dyni. W poszukiwaniu pasujących przypraw obwąchałam zawartości różnych słoiczków. Na początku spodobała mi się garam masala, ale ostatecznie stanęło na marokańskiej ras-el-hanout. Kupiłam ją na dwóch różnych straganach i jedna jest bardziej cynamonowa, a druga bardziej wytrawna. Tu bardziej mi pasowała wersja cynamonowa.
Połączenie smaków dało bardzo ciekawy efekt - gorąco polecam nie tylko matkom karmiącym :)

Mój M. tak się rozpędził w dostarczaniu mi zdrowej żywności bez chemii i konserwantów, że teraz zanim coś kupi to czyta etykiety, aby w składzie produktu nie było zbędnych dodatków. Dobrze jest być świadomym konsumentem :)

Szydełkiem i pisakiem

Ostatnimi czasy sporo macham szydełkiem i jak zobaczyłam na blogu CraftLadies tutorial na zrobienie bransoletek szydełkiem trochę inaczej to postanowiłam spróbować :) Moje bransoletki w technice Broomstick:

Link do bloga z tutorialem jest tu. Chociaż dla mnie bardziej czytelny był sposób zaprezentowany na tym filmiku. Najwięcej kłopotu miałam z dobraniem narzędzia na którym się szydełkuje, ponieważ nie posiadam tak grubych drutów/szydełka jakie mają w tutorialach. Próbowałam na rączce od szczotki do włosów, ale była za gruba. W końcu sprawdził się pisak do CD :)

Na szybko powstały dwie bransoletki, z pierwszej lepszej wełny, jaka wpadła mi w ręce. Sposób robienia spodobał mi się na tyle, że na pewno powstaną kolejne. Już nawet zarekwirowałam mamie całe pudło starych guzików :)
Szkoda tylko, że nadal nie mam czasu (a może i chęci) żeby zgłębić instrukcję do aparatu, bo te kłopoty ze złapaniem ostrości są bardzo frustrujące...

Brocha

Mała Skrzetuska nie daje nam zbyt dużo wolnego czasu, więc kolejny kocyk powstaje w tempie kilku słupków pomiędzy karmieniami. Dobrze, że jeszcze w ciąży natworzyłam na zapas, to będę miała co pokazywać :)
Na okoliczność sesji z brzuszkiem powstała różowo-biało-liliowa brocha. Pierwotnie miała być dodatkiem do opaski na włosy, ale wyszła zbyt duża. Tak mnie trochę poniosło :) Zdjęć z sesji nie pokażę, bo są trochę roznegliżowane. Tutaj broszka sama w sobie:

I ujęcia z innych stron, bo z każdej dominuje trochę inny kolor:

A dlaczego mała Ula zyskała przydomek Skrzetuska? Bo właściwie nie płacze, tylko skrzeczy :)

22.02.2012

Z dumą się pochwalę - w środę 22.02.2012 przyszła na świat nasza córcia Ula!!! Już jesteśmy w domu i poza obsługą dziecka na niewiele mamy czas. Na niewiele - ale kolejny kocyk dla córci w przerwach między karmieniami i przewijaniami powstaje :)

Jeszcze przed porodem uszyłam napis do powieszenia nad łóżeczkiem przyszłej właścicielki. Wyszedł troszkę koślawo, może kiedyś będzie mi się chciało uszyć lepszy. Albo i nie :)

A tu już Ula we własnej osobie:

Swoją drogą - fajną ma datę urodzin :)